سیاره ای در مه

چونان نوزاد اشتران باش

که نه بتوان بر پشتشان نشست

و نه بتوان از پستانشان

شیر دوشید و نوشید .

                            علی ( ع )

تن خویش را فرسوده ساخته ٬

اما تقدیر او را از دست یافتن به امیال و آرزوها

                                                                  باز داشته . . .

با حسرت بسیار از دنیا برود

                و با کوهی از گناه قدم به آخرت بگذارد .

                                        علی ( ع )  

یکی انسان آن را بجوید

               و دیگری انسان را بجوید . . .

او که خواهان دنیاست . .

                       مرگ او را با خود ببرد

و آن که آخرت را خواهد

      دنیا در پی اوست تا

         روزی ی خویش به تمامی از جهان بستاند .

                                                                                       علی ( ع )

      آنچه را که می پندارید

                   رهایتان خواهد کرد . . .

                                                علی ( ع )

              بر آنچه از کفتان رفته

و شادی مکنید

                 بر آنچه به شما داده شده .

                                                                                        علی ( ع )

         با آنچه نمیفهمند .

                               علی ( ع )

             که پذیرای تو باشد .

                            علی (  ع )

          که لب به شوخی و مزاح بگشاید .

                                             علی ( ع )

سختی های کوچک زندگی را بزرگ پندارد 

خداوند او را به گرفتاریهای بزرگ مبتلا می کند .

                                            علی ( ع )                                       

                                         علی ( ع )